Magiczna Diabla Góra w Podlesiu. Fakty i mity

Jedna z lokalnych legend głosi, że wokół Diablej Góry w Podlesiu (obecnie dzielnica Bukowna k. Olkusza) zwodzi „Zwodziarz”. Ludzie błądzą wokół góry od świtu do nocy „chodząc w kółko tam i nazad, przy czym widziało im się, że idą wciąż dalej, a oni przecież nic, ino ciągle wracali z powrotem na to samo miejsce” aż popadają w obłęd.

Na powyższym zdjęciu droga na Diablą Górę. Fot. Archiwum autora

Wzniesienie położone jest na wysokości 382 m n.p.m. i otoczone jest buczyną liczącą ponad 200 lat. Niektóre drzewa wyglądają naprawdę imponująco. O każdej porze roku miejsce wygląda pięknie, ale zdecydowanie najpiękniej jesienią i końcem zimy. Zarówno sam szczyt jak i jego otoczenie są interesujące ze względu na roślinność i punkt widokowy, ale na uwagę zasługuje fakt, że w Diablej Górze mieści się odkryta w 1912 r. jaskinia mająca 107 m długości i 15 m głębokości, w której pomieszkiwały niegdyś nietoperze (a może i jeszcze teraz?). W 1948 r. zinwentaryzował ją prof. Kazimierz Kowalski. Nie polecam jednak nikomu nawet prób dostania się do niej ponieważ może się to skończyć tragicznie. Zresztą kilkadziesiąt lat temu niepokorni harcerze postanowili wejść do wnętrza jaskini i skończyło się to akcją wydobycia ich, do której zaangażowane zostało LWP (wojsko). Jedno z wejść do jaskini zostało wysadzone w powietrze, aby nikomu już nie przyszło do głowy wchodzenie tam. To, które obecnie istnieje nawet nie przypomina wejścia do jaskini. Może to i dobrze…

02. Diabla Góra
Diabla Góra od strony wschodniej, przy ul. Ogrodowej w Podlesiu. Fot. Archiwum autora

03. Diabla Góra
Po przeciwnej stronie ul. Ogrodowej widoczna jest buczyna prowadząca do wzniesienia Pod Skałami. Zawsze myślałem jadąc do Bukowna, że to jest właśnie Diabla Góra… Fot. Archiwum autora

Z informacji pochodzących od Olgerda Dziechciarza wynika, że w 1905 r. na Diablej Górze miały się odbywać tajne szkolenia członków Organizacji Bojowej Polskiej Partii Socjalistycznej, którzy następnie dokonywali akcji bezpośrednich wymierzonych przeciwko funkcjonariuszom i współpracownikom rosyjskich władz okupacyjnych Królestwa Polskiego na terenie Olkusza, Bolesławia i Klucz.

04. Diabla Góra
Wejście do jaskini w Diablej Górze wygląda dość obskurnie. Fot. Wiktor Dębiec
https://www.flickr.com/photos/138543993@N07/sets/72157674683587945/with/29989286891/

Wokół Diablej Góry krążą nieprzerwanie od setek lat najróżniejsze, czasem przedziwne legendy. Począwszy od tych z przeważającym nieracjonalnym pierwiastkiem magicznym a skończywszy na dość prawdopodobnych, zapewne opartych na autochtonicznych przekazach ustnych. Jedną z legend przytoczyłem na wstępie. Osobne miejsce poświęcę legendom, które najogólniej rzecz biorąc tyczą się jaskini, a raczej tego co się w niej miało znajdować i tuneli połączonych z jaskinią. Cechą wspólną tychże opowiastek są nieprzebrane skarby ukryte w jaskini. Wedle jednej z nich rozbójnicy, na których czele stał Popiel Zdrajca, mieli ukryć w grocie wory monet i kosztowności. Do jaskini można się było dostać po otworzeniu zamaskowanych krzakami żelaznych drzwi strzeżonych przez cudowny pałasz, który sam atakował intruzów chcących się dostać do środka. Owe drzwi mają się obecnie znajdować w Sanktuarium w Płokach. Los pałasza nie jest znany, ale skarbów teraz podobno strzeże diabeł. Los samego Popiela nie był najszczęśliwszy, bowiem cyrulik* z Pszenia poderżnął mu gardło za to, że bezlitośnie łupił chłopów. Inna legenda głosi, że w pieczarze ukryto przed nawałą turecką kościelne skarby. Jeśli zaś chodzi o tunele to zasadniczo główny tunel miał się ciągnąć aż do Olkusza, do ruin starego kościoła. Miały też istnieć dwa odgałęzienia, jedno z nich prowadziło do Boru Biskupiego, drugie natomiast do dawnej sztolni górniczej przy Sztole.

05. Diabla Góra

Szczyt Diablej Góry. Fot. Archiwum autora

06. Diabla Góra

Fragment zbocza. Archiwum autora

Brzmi nieprawdopodobnie i wygląda to jakby ktoś przedawkował „Rękopis znaleziony w Saragossie” hrabiego Jana Potockiego przy tworzeniu niezwykłych opowieści o Diablej Górze? Podziemia tychże terenów z pewnością wyglądały kiedyś i nadal wyglądają jak kreteński labirynt w Knossos za sprawą działalności górniczej. Zatem jakieś ziarenko prawdy istnieje w legendach o tunelach. Natomiast jeśli w jaskini były jakieś skarby to już ich tam dawno nie ma. Legend jest oczywiście więcej, zebrał je Józef Liszka w publikacji zatytułowanej „Diabla Góra w Bukownie. Legenda i prawda” wydanej w 2005 r. jako 24 zeszyt Bolesławskich Zeszytów Historycznych. Szczerze polecam tą książeczkę.

07. Diabla Góra

Widok z Diablej Góry na zabudowę Boru Biskupiego. Fot. Archiwum autora

Wprawdzie Podlesie, Bór Biskupi i Pszeń to nie jest ani część Zagłębia Krakowskiego ani Ziemi Chrzanowskiej tylko dawne tereny przygraniczne z Kongresówką, ale wyjątkowość miejsca sprawia, że w tym konkretnym przypadku przymknę oko na sztywną formułę bloga. Ponadto po co szukać wyjątkowych miejsc na „końcu świata” skoro w pobliskiej okolicy takich miejsc jest pod dostatkiem.

 

Galeria fotografii z Diablej Góry. Wystarczy kliknąć na którąkolwiek z miniaturek, aby wyświetliły się duże zdjęcia. Fot. Archiwum autora


*Cyrulik, czyli w dawnych czasach fryzjer, golibroda, kosmetyczka, dentysta i lekarz w jednym.

Diabla Góra w Podlesiu

Jeden z piękniejszych buków na Diablej Górze. Fot. Archiwum autora

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

Create a website or blog at WordPress.com Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: